Sedacja wziewna: dentysta na wesoło

Kategoria: Blog

Niektóre przypadki zabiegów dentystycznych wymagają od stomatologa zastosowania znieczulenia, jednak przy zachowaniu podstawowych odruchów i pełnej świadomości oraz woli współpracy ze strony pacjenta. Przyczyną takiego stanu rzeczy bywa stres, wywołany u leczonego nieprzyjemnymi skojarzeniami, obawą o bolesność zabiegu (np. u osób z niskim progiem odczuwania bólu) lub zwyczajnie – lęk przed poddawaniem się zabiegom medycznym, choćby zastrzykom, znieczuleniu i związanym z nim odrętwieniem etc. W takiej sytuacji, w celu uspokojenia i odprężenia pacjenta dentysta może choremu zaproponować przed zabiegiem wdychanie mieszaniny tlenu z podtlenkiem azotu, zwanej potocznie gazem rozweselającym. Jej właściwości to wywoływanie stanów delikatnej euforii wraz z niewielkim działaniem anestetycznym. Znieczulenie to jest jednak na tyle silne, że zezwala na samoistne wykonanie niektórych zabiegów dentystycznych, jak scaling, wycisk szczęki czy leczenie rozwijającej się lub średnio zaawansowanej próchnicy. Zabieg podania rozemocjonowanemu pacjentowi mieszaniny zawierającej N₂O nosi miano sedacji wziewnej. Wziewanie gazu rozweselającego powoduje u przyjmującej go osoby początkowo miłe uczucie odprężenia i uspokojenia się, a – w miarę dalszego podawania – wprowadza go w stan senności i dysocjacji (oddzielenia się świadomości od odczuwalnych bodźców zewnętrznych), co poddani takiemu zabiegowi często opisują jako wrażenie lewitowania, unoszenia się, pływania lub orbitowania. Stanowi temu mogą towarzyszyć plastyczne wyobrażenia owych czynności. Pacjent w toku sedacji wziewnej jest uspokojony, podatny na sugestie dotyczące współpracy z lekarzem, ma też świadomość wykonywanych zabiegów, można więc wtedy (jeśli to konieczne) podać mu znieczulenie właściwe w formie iniekcji i przeprowadzić odpowiedni zabieg.

Sedacja wziewna a leczenie dzieci

Sedacja wziewna od wielu lat jest stosowana jako pomoc w zabiegach stomatologicznych. N₂O nie podrażnia układu oddechowego, nie wywołuje więc odruchu kaszlowego, co sprzyja zastosowaniu go w przypadku leczenia dentystycznego, szczególnie dzieci. Mali pacjenci nie zawsze potrafią radzić sobie z emocjami i stresem, mają również niewielką odporność na ból. Zastosowanie przez dentystę sedacji wziewnej umożliwia leczącemu obniżenie napięcia nerwowego u chorych i wykonanie niezbędnych czynności przy zachowaniu kontaktu z leczonymi dziećmi, co dodatkowo je uspokaja. W niektórych przypadkach zastosowania tego zabiegu, po zakończeniu etapu leczenia może pojawić się efekt amnezji, przez co najmłodsi nie doświadczają nieprzyjemnych wspomnień związanych z wizytą w gabinecie stomatologicznym, chętniej przez to stawiając się na kolejne wizyty. Taka metoda znoszenia lęku u pacjentów jest prosta i bezpieczna, zaś rola stomatologa ogranicza się przy niej jedynie do namówienia dziecka na założenie na nos maseczki tlenowej.